Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2014

Ο ΚΕΦΑΛΙΚΟΣ ΦΟΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΞΕΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ

Ο ΚΕΦΑΛΙΚΟΣ ΦΟΡΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΟΥΡΚΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΞΕΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ
8 Αυγ 2014

του Κωνσταντίνου Αθ. Οικονόμου, δασκάλου - συγγραφέα

Η ΠΡΩΤΗ ΣΚΛΑΒΙΑ

«Ο φέρων το παρόν έχει την άδειαν να φέρη επί έν έτος την κεφαλήν επί των ώμων του»!! Τα λόγια τούτα αναγράφονταν στην απόδειξη του ατιμωτικού Κεφαλικού φόρου επί Τουρκοκρατίας. Στα δύσκολα χρόνια της σκλαβιάς, οι Οθωμανοί είχαν επινοήσει τον φόρο, γνωστό σε όλους ως Χαράτσι που ο Σουλτάνος επέβαλε στους Χριστιανούς Έλληνες υπηκόους.
Μάλιστα όσα περισσότερα παιδιά είχε η οικογένεια τόσο αυξανόταν το Χαράτσι. [Θυμίζει τίποτε αυτό;] Ήταν η αποζημίωση για την παραχώρηση του δικαιώματος να ζει κάποιος και να λατρεύει τον Άγιο Τριαδικό Θεό. Οφειλή που έπρεπε να εξαγοράζουν οι πρόγονοί μας κάθε έτος μέχρι το τελευταίο της ζωής τους.
Λόγος επινόησης η οικονομική εξόντωση των Ελλήνων, ώστε να παραμείνουν υπόδουλοι μέχρι τον πλήρη αφανισμό τους. Κάτι ανάλογο επιβάλλουν σήμερα οι Τζιχαντιστές στο Ιράκ και στη Συρία στους ελάχιστους εναπομείναντες πιστούς του Χριστού που δεν εξισλαμίζονται!

Η ΑΛΛΗ ΣΚΛΑΒΙΑ

Σήμερα, πάλι, το χαράτσι επανήλθε από σκληρότερο κατακτητή, τον Ραγιαδονενέκο Πολιτικό, που προσπαθεί εκών ή άκων, δεν έχει σημασία, να φέρει εις πέρας ό,τι δεν κατόρθωσαν οι εχθροί των Ελλήνων στο παρελθόν.

Τότε η υποδούλωση επετεύχθη με την άλωση της Βασιλεύουσας, σήμερα η υποδούλωση έγινε με οργανωμένο σχέδιο πολλών δεκαετιών τώρα, για την ακρίβεια μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο! Τότε θεμελιώθηκαν οι αρρωστημένες πελατειακές σχέσεις πολιτευτών και ψηφοφόρων οι οποίες γιγαντώθηκαν στα χρόνια της “Αλλαγής”. Έτσι, κάναμε ρουσφέτι και “τσατσιλίκι” και λοβιτούρα και μίζα και “παράκαμψη σειράς”, εθνικά μας αθλήματα.
Και οι ηγέτες μας, ημών κοιμωμένων ή καλύτερα αποχαυνωμένων στις απολαύσεις της επίπλαστης ευμάρειας, ξερρίζωσαν ο,τιδήποτε αγαθό από την Ελληνική κοινωνία, δημιουργώντας νέα ήθη και έθιμα ατιμίας. Όρισαν σαν σκοπό ζωής την πρόσληψη του οκνού τέκνου μας στο δημόσιο και μας προέτρεψαν να αμφισβητήσουμε πίστη και πατριωτικά ιδανικά και να ασπαστούμε τον άκρατο υλισμό και το νεοπλουτισμό ανέξοδα [καλύτερα με δάνεια που θα πληρώνουν και τα δισέγγονά μας], μ΄ αντάλλαγμα την ψήφο μας. Άλλωστε ''Έλλην'' πρωθυπουργός δεν δήλωσε ξεκάθαρα πως: “Πρέπει να ξερριζώσουμε ό,τι συντηρητικό και οπισθοδρομικό από την κοινωνία μας, όπως, εμμονές σε εθνικισμούς και θρησκευτικές προκαταλήψεις!”;
Τώρα, όμως, όλα τα απλόχερα χαρισμένα τα παίρνουν πίσω, νομίμως ανέντιμα, αλλά και με την δικιά μας ανοχή. Μια ανοχή αντάξια του μαλθακού μας χαρακτήρα που διαμορφώθηκε τα τελευταία χρόνια. Αρπάζουν τα σπίτια μας, αλλά ξεχνάμε ότι εμείς τους δώσαμε το κλειδί. Έτσι, μας τιμωρούν με τις δικές μας σφαίρες, αυτές που απλόχερα τους δίναμε σε κάθε εκλογές.
Τα όπλα τους γεμάτα σημαδεύουν την οικογένεια μας, απαγορεύοντας, ουσιαστικά με ποινή έσχατης πτωχείας και ένδειας, όποιον αποτολμά να κάνει περισσότερα από ένα παιδιά(!) και πάλι δεν αντιδράμε. Τα παιδιά μας πώς θα αντιδράσουν όταν πλήρως συνειδητοποιήσουν την εκχώρηση των δικαιωμάτων τους για δουλειά, ασφάλεια και ελπίδα σε ξένους τοκογλύφους; Και εκείνοι ... εκείνοι, προσυπογράφουν τον αφανισμό των Ελλήνων και πουλούν στα σύγχρονα σκλαβοπάζαρα τις ψυχές των παιδιών μας. Ψυχές χρεωμένες, καταδικασμένες και υπόδουλες πριν ακόμα γεννηθούν! Και πάλι δεν αντιδράμε.
Κι εκείνοι ξεπουλούν αιγιαλούς, δάση, δημόσια γη, την Πατρίδα μας ολάκερη, την Γη των προγόνων μας, τα Ιερά μας χώματα ποτισμένα με τόνους αίμα ηρώων και μαρτύρων στους παγκόσμιους τοκογλύφους. Κι όμως εμείς σιωπούμε....
Τότε, όμως, στην πρώτη σκλαβιά, μια χούφτα υπερήφανων Ελλήνων, μετά από αμέτρητους αγώνες, θυσίες και υπερπροσπάθειες ξεσήκωσε τον κοιμισμένο ραγιά και κατόρθωσε το ακατόρθωτο. Να αποτινάξει την σκλαβιά που λύγιζε τις πλάτες τους και να απελευθερώσει την Πατρίδα. Την Πατρίδα που ο Πλάτωνας αναφέρει ως Ιερότερο και Τιμιότερο όλων.
Σήμερα, όσοι πιστεύουμε σε Πατρίδα, Γένος και Χριστό, έχουμε ιερό καθήκον να υπερασπιστούμε την Πατρίδα με όλη την δύναμη της Ελληνικής Ψυχής μας. Κι αυτό ισχύει για τους απόγονους του Λεωνίδα και του Κολοκοτρώνη και όχι του Εφιάλτη. Του Τουρκοφάγου κι όχι του Νενέκου, του Καποδίστρια κι όχι του πολιτικάντη. Ας μην ξεχνάμε πως: “Χρωστάμε σ' όσους ήρθαν, πέρασαν, θα 'ρθούν, θα περάσουν. Κριτές, θα μας δικάσουν, οι αγέννητοι και οι νεκροί”. [Κ. Παλαμάς].


Ετικέτες

Ἡ προεδρικὴ νίκη τοῦ Ἔρντογαν σηματοδοτεῖ τὸ τέλος τῆς ἐδαφικῆς ἀκεραιότητος τῆς κεμαλικῆς Τουρκίας

Ἡ προεδρικὴ νίκη τοῦ Ἔρντογαν σηματοδοτεῖ τὸ τέλος τῆς ἐδαφικῆς ἀκεραιότητος τῆς κεμαλικῆς Τουρκίας
13/8/14

Δημήτρης Κιτσίκης

Δὲν ἐχρειάσθη οὔτε ἐξωτερικὴ ἐπέμβαση οὔτε ἡ μακροχρόνια ἐξέγερση τῶν Κούρδων. Ὁ ἴδιος ὁ Ἔρντογαν ἔθεσε τὴν ταφόπλακα στὴν ἀκεραιότητα τῆς ἐδαφικῆς ἐκτάσεως ποὺ εἶχε ἐξασφαλίσει ὁ Κεμὰλ στὸν Μεσοπόλεμο. Ἡ πλέον καταδικαστικὴ λέξη ποὺ τὸ μέχρι τώρα τουρκικὸ κατεστημένο ἐχρησιμοποίει γιὰ νὰ κατακεραυνώσῃ τὸν πολιτικὸ ἀντίπαλο ἦταν bölücü, διαμελιστής, δηλαδὴ ὁ Τοῦρκος αὐτὸς ποὺ ἐστόχευε νὰ διαμελίσῃ τὴν Τουρκία. Τὴν ἔκφραση αὐτή, τὸ καθεστὼς τὴν ἐχρησιμοποίει κατὰ τῶν Κούρδων τοῦ Ὀτσαλάν.
Καὶ πρὸ τοῦ Κεμὰλ ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία εἶχε ἐν μέρει δυτικοποιηθῆ καὶ εἰδικὰ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῶν μεταρρυθμίσεων τοῦ 1839. Χάριν σὲ αὐτὴν τὴν δυτικοποίηση, ἀπὸ τὸ 1839 μέχρι τὸ 1914, τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο τῆς Αὐτοκρατορίας εἶχε γνωρίσει μία πρωτοφανῆ ἄνθιση. Τὰ ἀνατολικά, κυρίως κουρδικά, στοιχεῖα, δηλαδὴ οἱ Βάρβαροι τῶν Ὀρέων τῆς Ἀνατολίας, προσηλωμένοι στὸ πρόσωπο τοῦ χαλίφου, μόλις ἦλθε ὁ Κεμὰλ, ποὺ ἐβασίσθη στὴν δύναμη τῶν Ἀλεβηδῶν, κατεσφάγησαν καὶ ἔτσι ἐμμέσως ἐδικαιώθη τὸ ἀρμενικὸ χριστιανικὸ ἔθνος ποὺ εἶχε ὑποστῆ γενοκτονία ἀπὸ τοὺς βαρβάρους Κούρδους σουννῖτες.
Ὁ κεμαλισμὸς ἐξειλίχθη σταδιακὰ ἀπὸ τὸν κομμουνισμὸ στὸν φασισμό, ἀλλὰ παραμένοντας ἕνα ὁλοκληρωτικὸ ἀντικληρικὸ κράτος. Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Ἡγέτου τὸ 1938 καὶ μετὰ τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, ἡ ἐθνικιστικὴ στρατοκρατία του ἤρχισε νὰ γίνεται ἀπειλὴ γιὰ τὰ γειτονικὰ κράτη καὶ ἰδίως γιὰ τὴν Ἑλλάδα καὶ αὐτὸ τὸ ἐκμεταλλεύθησαν τὰ ἰσλαμικὰ στοιχεῖα τῆς ἀνατολικῆς Τουρκίας τὰ ὁποῖα ὑπὸ τὸν μανδύα τοῦ καπιταλιστικοῦ φιλελευθερισμοῦ καὶ ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ διπλοπροσώπου Ἔρντογαν, ἐπανέφεραν σταδιακά, ἀπὸ τὸ 2002, τὴν τουρκικὴ κοινωνία στὸ σκότος τοῦ κουρδικοῦ σουννιτικοῦ ὀπισθοδρομισμοῦ ποὺ δὲν εἶχε ξεχάσει τὸν θεσμὸ τοῦ χαλιφάτου. Καὶ ἔτσι, ὁ ὀθωμανισμὸς τοῦ Ἔρντογάν ἀπεκαλύφθη ὅτι ἦταν ὁ ὀθωμανισμὸς πρὸ τοῦ 1839 καὶ μάλιστα αὐτὸς τοῦ σφαγέως τῶν Ἀλεβηδῶν τοῦ 1517, τοῦ σουλτάνου-χαλίφου  Γιαβοὺζ Σελὶμ Α΄.

Ἐν τῷ μεταξὺ ὅμως ὅλη ἡ αἰγαιακὴ ζώνη τῆς Τουρκίας, καὶ παρὰ τὴν εἰσβολὴ τῶν Κούρδων μεταναστῶν ποὺ εἶχαν ἀντικαταστήσει τὸν πολιτισμὸ τῶν Ἑλλήνων μὲ τὴν κουρδικὴ βαρβαρότητα, ὅλη αὐτὴ ἡ τουρκικὴ ἀκτὴ τοῦ  Αἰγαίου, ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη μέχρι τὴν Ἀλεξανδρέτα, εἶχε ἐκσυγχρονισθῆ καὶ ὡρκίζετο πλέον στὸ ὄνομα τοῦ ἐχθροῦ τοῦ σουννιτικοῦ Ἰσλάμ, τοῦ Ἀτατούρκ. Ὁ δὲ κεμαλικὸς στρατὸς ποὺ ἐπεβάλλετο δυναμικὰ κατὰ τῶν ἰσλαμικῶν στοιχείων τῶν ἀνατολικῶν ἐπαρχιῶν, εἶχε τώρα ἀποδεκατισθῆ ἀπὸ τὸν φιλελεύθερο Ἔρντογαν ὁ ὁποῖος εἶχε μάλιστα ἐπιτύχει νὰ προσεταιρισθῇ τὴν εὔνοια τοῦ Φαναρίου μὲ τὴν διπλοπροσωπία του.
Στὶς προεδρικὲς ἐκλογὲς τῆς 10ης Αὐγούστου 2014, ἀπεδείχθη ὅτι ὁ Ἔρντογαν ἦταν ὁ ἐκπρόσωπος τῶν 20 ἑκατομμυρίων Σουννιτῶν τῆς ἀνατολικῆς Τουρκίας ποὺ τὸν ἀκολουθοῦν τυφλὰ ὡς χαλίφη. Στὴν δεκαετία τοῦ 1990 εἶχε δηλώσει: «Ἡ δημοκρατία εἶναι ὅπως τὸ λεωφορεῖο. Κατεβαίνεις ὅταν ἔφθασες στὸ τέρμα». Τὸ 2014 τὸ λεωφορεῖο ἔφθασε στὸ τέρμα ἔχοντας τώρα ἐχθροὺς τοὺς σούφιδες τῶν Φετουλατζίδων, τοὺς Ἑβραίους, τοὺς Ἀρμενίους, τὶς γυναῖκες καὶ τὴν μισὴ κεμαλικὴ καὶ ἀλεβιδικὴ Τουρκία δυτικὰ τῆς Ἀγκύρας.
Τὸ καθεστὼς τοῦ Ἔρντογὰν θυμίζει ἔντονα τὸ καθεστὼς ποὺ ἐγκατέστησε ὁ σουλτάνος Ἀβδουλχαμὶτ Β΄ ἀπὸ τὸ 1876 ἕως τὸ 1908: ἑνα μῖγμα μοντερνισμοῦ, ἰσλαμισμοῦ, αὐταρχισμοῦ καὶ συντηρητικῶν ὀθωμανικῶν ἀξιῶν βασισμένων στοὺς Κούρδους τῶν Ὀρέων. Τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε ἡ δυτικοτραφὴς ἐπανάσταση τῶν Νεοτούρκων, ὁ πρῶτος παγκόσμιος πόλεμος καὶ ὁ διαμελισμός τῆς χώρας. Ἡ τωρινὴ προεδρικὴ νίκη τοῦ Ἔρντογαν ἐξασφαλίζει πλέον τὸν σίγουρο διαμελισμὸ τῆς Τουρκίας. Ἕλληνες εὐφρανθεῖτε!



Ετικέτες

Ἡ πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου τὸν Νοέμβριο τοῦ 1989 ἐσηματοδότησε τὸ τέλος ἑνὸς πολιτισμοῦ

Ἡ πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου τὸν Νοέμβριο τοῦ 1989 ἐσηματοδότησε τὸ τέλος ἑνὸς πολιτισμοῦ

11 Νοεμβρίου 2014

Δημήτρης Κιτσίκης

Τώρα καὶ μερικὲς ἑβδομάδες ἀκούγονται οἱ ἀλαλαγμοὶ τῶν Βαρβάρων τῆς Δύσεως συνεπικουρουμένων τῶν βελασμάτων τῶν προβάτων τῆς παγκοσμίας στάνης, ἐνθουσιασμένων γιὰ τὴν τροφὴ ποὺ οἰκειοθελῶς προσέφεραν τοῦ ἑαυτοῦ των στὸν ἰμπεριαλιστικὸ λύκο, εἰκόνα τοῦ ὁποίου θὰ παραμείνη γιὰ πάντα τὸ φοβερὸ σκιάχτρο τοῦ διδύμου Λὲχ Βαλέσα-Μιχαὴλ Γκορμπατσόβ. Ἀκόμη καὶ ὁ πρόεδρος Πούτιν ἐδήλωσε ὅτι τείχη δὲν πρέπει νὰ άναγείρονται κατὰ τοῦ ἐχθροῦ διότι ὑποχρεωτικὰ θὰ κατεδαφισθοῦν μὲ ἐξαίρεση τὸ Σινικὸ τεῖχος.
Καὶ ὅμως, στὸν Ε΄αίῶνα μ.Χ. τὸ λίμες, δηλαδὴ τὸ ῥωμαϊκὸ τεῖχος ποὺ διέσχιζε στὴν μέση τῆς Εὐρώπης ἀπὸ Δυσμὰς πρὸς Ἀνατολάς, γιὰ νὰ προστατεύσῃ τὸν ῥωμαϊκό (δηλαδὴ ἑλληνικό) πολιτισμὸ ἀπὸ τὴν γερμανικὴ βαρβαρότητα, κατέρρευσε στὸ δυτικό του τμῆμα, λόγῳ τῆς ῥωμαϊκῆς παρακμῆς (ὅπως καὶ τὸ τεῖχος τοῦ Βερολίνου κατέρρευσε λόγῳ Σοβιετικῆς παρακμῆς) ἀλλὰ καὶ λόγῳ τῆς ὑπεροχῆς τῶν Βαρβάρων. Καὶ ἔκτοτε γιὰ χίλια χρόνια τὸ δυτικὸ τμῆμα τῆς Εὐρώπης ἐβυθίσθη σὲ ἀκατανόμαστη βαρβαρότητα, ὅπως σήμερα, μετὰ τὸ 1989, ὁ κόσμος βυθίζεται στὴν ἀκατανόμιστη ἀμερικανικὴ βαρβαρότητα.
Πράγματι, ἡ πτώση τοῦ Τείχους τὸ 1989, ἤνοιξε τὴν θύρα στὸν πλανητικὸ πόλεμο, τὸν πλέον αἱμοσταγῆ ὅλων τῶν προηγουμένων πολέμων παγκοσμίων ἀναμετρήσεων, ὁ ὁποῖος ξεκίνησε ἐπισήμως, στὴν καρδιὰ τὴς Εὐρώπης, στὶς 24 Μαρτίου 1999, μὲ τὸν βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαυΐας ἀπὸ τὸ ΝΑΤΟ καὶ ποὺ θὰ λήξη γύρω στὸ 2030 μὲ ἕναν γενικευμένο πυρηνικὸ πόλεμο ποὺ θὰ ἐξαλείψη ἕνα μεγάλο μέρος τῆς ζωῆς ἐπὶ τοῦ πλανήτου.

Ἐπειδὴ ἡ Οὐάσιγκτον ἐχρειάζετο ἕναν συμπαντικὸ ἐχθρό κατεσκεύασε ἐκ τοῦ μηδενὸς ἕναν ἐχθρὸ χωρὶς σύνορα, τὴν τζιχαδιστικὴ ἀπειλή, πρῶτα μὲ τὸν Μπὶν Λάντεν καὶ μετὰ μὲ τὸ χαλιφάτο τοῦ ISIS. Κάτι τέτοιο δὲν ἠδύνατο νὰ ἐπιτευχθῇ πρὸ τῆς πτώσεως τοῦ Τείχους ὅταν ὅλος ὁ πλανήτης εὑρίσκετο ἀκινητοποιημένος στὴν ἰσορροπία τοῦ τρόμου.
Τὸ 1999 ἡ τότε Ἀμερικανίδα ὑπουργὸς Ἐξωτερικῶν, Μαγδαληνὴ Ὤλμπραϊτ εἶχε παρατηρήσει, ἐνῷ ἐβομβάρδιζε τὴν Γουγκοσλαυΐα: «Εἴχαμε τὸ ΝΑΤΟ καὶ μέχρι στιγμῆς ἀδυνατούσαμε νὰ δοκιμάσουμε τὴν ἀποτελεσματικότητα του [λόγῳ Ψυχροῦ Πολέμου]. Τώρα ἠμποροῦμε», μὲ τὸν βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαυΐας.
Ἡ πτώση τοῦ Τείχους ἐπέτρεψε ἐπίσης τὴν ἐπανένωση τῆς Γερμανίας, τὴν μετάβαση τῆς Μέρκελ ἀπὸ τὴν Ἀνατολικὴ Γερμανία στὴν δυτικὴ πρωθυπουργία στὸ Βερολῖνο, τὴν ἐπανασύσταση τοῦ γερμανικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ καὶ τὴν ἵδρυση τοῦ Τετάρτου Ῥάϊχ, γιὰ πολλοστὴ φορὰ μετὰ τὸν Μπίσμαρκ τὸ 1871 καὶ τὸν Χίτλερ τὸ 1933. Αὐτὸ ἐπανέφερε τὴν ἔντονη ἀντιδικία μεταξὺ τοῦ ἀγγλοαμερικανικοῦ μπλὸκ καὶ τοῦ γερμανικοῦ ἠπειρωτικοῦ μπλόκ.
Ἐπίσης ἡ πτώση τοῦ Τείχους ἀπελευθέρωσε τὸν καπιταλισμὸ ἀπὸ τὸν φόβο τοῦ σοσιαλισμοῦ ποὺ ἀντεπροσωπεύετο ἀπὸ τὴν ΕΣΣΔ καὶ εἶχε συνέπεια τὴν ἐπιδείνωση τῆς ἐκμεταλλεύσεως τῆς ἐργατικῆς τάξεως ἀλλὰ καὶ τῆς μικροαστικῆς τάξεως. Τὸ πλέον ἁπτὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε ἡ ἐπάνοδος τοῦ φασισμοῦ στὴν Εὐρώπη τὸ 1989 ποὺ μετὰ τὴν ἧττα του τὸ 1945 εἶχε καταφύγει στὸν Τρίτο Κόσμο καὶ ποὺ ἔκτοτε ἀναπτύσσεται ῥαγδαία σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη ὡς κυρία διαμαρτυρία κατὰ τῆς ἀνεξέλεγκτης καπιταλιστικῆς ἐκμεταλλεύσεως. Πρὶν ἀπὸ τὸ 1989, σύσσωμη ἡ ἀντικομμουνιστικὴ κοινὴ γνώμη στὴν Εὐρώπη ὑπεστήριζε τὸ ΝΑΤΟ. Σήμερα, ἡ μεγαλὴ πλειοψηφία τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πληθυσμοῦ εἶναι κατὰ τοῦ ΝΑΤΟ.
Ἡ πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου ὑπῆρξε ἡ μεγαλύτερη συμφορὰ γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα τοῦ Κ΄ αἰῶνος. Πρόκειται γιὰ ὁλικὴ ἐπιστροφὴ στὸν Μεσαίωνα. Συμβολικά, ὁ κύριος ὑπεύθυνος τῆς πτώσεως, ὁ Γκορμπατσόβ, ἔφερε στὸ μέτωπό του τὸ σημάδι τοῦ Θηρίου. Ποῖος τολμᾷ σήμερα νὰ ἀναφέρεται στὴν ἀναμφισβήτητη σταλινικὴ ἐγκληματικότητα ἐνώπιον τῆς ἀσύλληπτης θηριωδίας τοῦ Χαλιφάτου Ἰρὰκ καὶ Συρίας ποὺ ἐξαφανίζει τὸν χριστιανικὸ πληθυσμὸ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ὑποδουλώνει τὸ σύνολο τοῦ γυναικείου στοιχείου ἐνώπιον τῆς ἀπαθοῦς στάσεως τοῦ δυτικοῦ φεμινισμοῦ. Οὐδεὶς γνωρίζει πλέον ἐὰν θὰ ἀποφύγουμε τὸν Ἀρμαγεδδῶνα καὶ ἐὰν θὰ ἐπανέλθουμε, μετὰ ἀπὸ χίλια χρόνια, στὸν πολιτισμό, τὸν πολιτισμὸ τῆς πατρίδος τοῦ σοσιαλισμοῦ, τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση. Ὀπίσω ἀπὸ τοὺς ἀλαλαγμοὺς τῶν Βαρβάρων γιὰ τὴν πτώση τοῦ τείχους τοῦ Βερολίνου κρύβεται ἡ φοβερὴ αὐτὴ ἀλήθεια.


Ετικέτες ,