Τι "έταξε" ο Τσίπρας στην Άγκυρα για να κερδίσει τη Θράκη;

Τι "έταξε" ο Τσίπρας στην Άγκυρα για να κερδίσει τη Θράκη;

22/9/15

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Επικίνδυνα εθνικά παιχνίδια και ανατολίτικα παζάρια του Αλέξη Τσίπρα με την Άγκυρα - Κατάγηση του ορίου του 3% για είσοδο στη Βουλή και ανύπαρκτα σύνορα στο Αιγαίο...!

Ήταν κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου όταν ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας σε δημόσιες ομιλίες του αναφέρθηκε στην πρόθεσή του να καταργήσει το όριο του 3% για είσοδο κόμματος στην Ελληνική Βουλή. Ήταν η κρίσιμη δήλωση, από το στόμα του ιδίου, που στάλθηκε κατ΄ επανάληψη προς το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής (βλ. Άγκυρα). Ήταν το «δώρο» - προσφορά του Αλέξη Τσίπρα προς το παρακράτος των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών που δρα ανενόχλητο μέσα στην Ελληνική Θράκη και που, ελέω απόφασης του Αρείου Πάγου, εκπροσωπείται πλέον νόμιμα από το DEB (κόμμα εθνικιστών τουρκοφρόνων και Γκρίζων Λύκων) από τις τελευταίες ευρωεκλογές...

Προφανώς ο κ. Τσίπρας γνώριζε επακριβώς τις συνέπειες αυτής της πρόσκλησής του προς το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής για συνεργασία του (κατευθυνόμενες ψήφους) με το ΣΥΡΙΖΑ… Προφανώς ο κ. Τσίπρας γνώριζε πως αυτή του η «δημοκρατική» παραίνεση – υπόσχεση, παραβίαζε παλαιότερη διακομματική συμφωνία η οποία ελήφθη (στις αρχές της δεκαετίας του 1990) προ του κινδύνου εισαγωγής τουρκικού ακραίου κόμματος στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Προφανώς ο κ. Τσίπρας γνώριζε και γνωρίζει επακριβώς τις συνέπειες μίας τέτοιας αλλαγής του εκλογικού νόμου, που θα δημιουργήσει πλέον περισσότερο από απτά εθνικά προβλήματα εντός της Ελληνικής Επικράτειας και δη σε άκρως ευαίσθητες εθνικά περιοχές όπως η Θράκη και τα ακριτικά νησιά του ανατολικού Αιγαίου (με έμφαση σε Κω και Ρόδο).

Η ανάγκη όμως που αισθάνθηκε ο πρωθυπουργός, για να εξασφαλίσει την εκλογική του νίκη φαίνεται πως υπερίσχυσε των εθνικών συμφερόντων και επιταγών, με αποτέλεσμα το «μήνυμα» να γίνει αποδεκτό και να υπάρξουν στη συνέχεια σταλινικά ποσοστά στα μουσουλμανικά χωριά (που επηρεάζει με ένα πλήθος παρακρατικών μηχανισμών το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής) των νομών Ξάνθης και Ροδόπης.

Το μήνυμα για κατάργηση του 3% που εξέπεμψε ο Αλέξης Τσίπρας δημιούργησε αναστροφή στην μέχρι εκείνη στιγμή του τουρκικού προξενείου (πολύ καλές πληροφορίες μας ανέφεραν πως οι άνθρωποι της Άγκυρας ήταν ουδέτεροι στις συζητήσεις τους στα καφενεία των χωριών, με ελαφρά κλίση στη Νέα Δημοκρατία), με αποτέλεσμα την Παρασκευή προ των εκλογών να δοθεί το οριστικό κατευθυντήριο μήνυμα «ψηφίζουμε όλοι ΣΥΡΙΖΑ», το οποίο είχε ήδη αρχίσει να διαδίδεται στα μικτά (χριστιανών και μουσουλμάνων) χωριά από τις αρχές της τελευταίας προεκλογικής εβδομάδας.

Όμως, προκειμένου να "σιγουρέψει" την θετική ανταπόκριση της Άγκυρας, ο Αλέξης Τσίπρας δεν δίστασε στην συνέντευξή του στην έκθεση της Θεσσαλονίκης, να αμφισβητήσει και τα θαλάσσια σύνορα της Ελλάδας με την Τουρκία, δίνοντας ένα ακόμη "δώρο" στον Ταγίπ Ερντογάν, διερωτόμενος αθώα προς τους δημοσιογράφους: "υπάρχουν σύνορα στη θάλασσα;".

Αν αναλογιστούμε πως μόνιμη τουρκική επωδός και απαίτηση είναι η συγκυριαρχία της Τουρκίας στο Αιγαίο, τότε αντιλαμβανόμαστε πως είτε ο Αλέξης Τσίπρας δεν κατανοεί τι λέει είτε εσκεμμένα προσπαθεί να δημιουργήσει θέματα και εκ του μη όντος να θέσει την Ελλάδα σε θέση άμυνας έναντι των τουρκικών παράλογων απαιτήσεων.

Στην περίπτωση που ο κ. Τσίπρας περιέπεσε σε λεκτικό λάθος (εννοώντας το δυσδιάκριτο των ελληνοτουρκικών θαλάσσιων συνόρων) άμεσα συνδεδεμένο με τις επιχειρήσεις έρευνας και διάσωσης που επιθυμούν να αναλάβουν οι Τούρκοι στο Αιγαίο για να το "κατακτήσουν" δια της πλαγίας οδού, τότε αντιλαμβανόμαστε πως ο κύριος Τσίπρας δεν έχει ικανότητα επάρκειας λόγους και γενικότερα έκφρασης προκειμένου να αντιπροσωπεύσει την Ελλάδα σε πολύ δύσκολες διεθνείς διαπραγματεύσεις που αφορούν είτε την οικονομική είτε την εξωτερική πολιτική της χώρας.

Τι θα σημαίνει, άραγε, για την Ελλάδα, ένα ακόμη λεκτικό λάθος του κ. Τσίπρα σε διεθνείς συζητήσεις;

Σε κάθε περίπτωση, είτε λόγω ανικανότητας στην εκφορά λόγου είτε εξαιτίας μίας διάθεσης πολιτικού διεθνισμού, ο Αλέξης Τσίπρας "έδωσε" στην τουρκική πλευρά ένα ακόμη μοναδικό δώρο, με αποτέλεσμα να "εισπράξει" στις εκλογές τα σταλινικά ποσοστά που θα τα ζήλευε ακόμη και ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν...!

•  Άραγε, έχουν αντιληφθεί στο ΣΥΡΙΖΑ τι ακριβώς (ή και περίπου) θα συμβεί εάν στις επόμενες εκλογές γίνει κατορθωτή η είσοδος ενός τουρκικού εθνικιστικού κόμματος στο ελληνικό Κοινοβούλιο;

•  Αντιλαμβάνονται, άραγε, οι έμπλεοι ιδεοληπτικών και εθνομηδενιστικών πολιτικών, την ζημία που θα προξενήσουν στην χώρα με την εφαρμογή ενός τέτοιου εκλογικού νόμου σε ελληνικές περιοχές που εδώ και χρόνια έχουν βρεθεί στο στόχαστρο της Άγκυρας;

•  Είναι δυνατόν ένας αρχηγός ελληνικού κόμματος να συμπεριφέρεται τόσο απερίσκεπτα(;) και να θέτει σε τεράστιο κίνδυνο την ακεραιότητα της γεωγραφικής επικράτειας της χώρας;

Δυστυχώς, το αποτέλεσμα των εκλογών σε Ξάνθη και Ροδόπη, επιβεβαίωσε την θετική απάντηση και το «κλείσιμο της συμφωνίας» που πρότεινε ο Αλέξης Τσίπρας στην τουρκική πλευρά. Μία συμφωνία που παρά του ότι προέκυψε από μία δημόσια πρόσκληση, έγινε αντιληπτή από ελάχιστους.

Η ερώτηση που έχουμε υποβάλλει πολλάκις κατά το παρελθόν στους πολιτικούς της χώρας ήταν σαφής: Πόσες ψήφους αξίζει η Θράκη; Την απάντηση την πήραμε την Κυριακή των εκλογών της 20ης Σεπτεμβρίου. «Για μία χούφτα ψήφους δίνουμε Θράκη, Κω και Ρόδο»…

Και αυτό έγινε από ένα «δημοκρατικό» κόμμα, από έναν «δημοκράτη» αρχηγό… από έναν υποψήφιο πρωθυπουργό που είναι αδίστακτος όταν υπάρχει το πολιτικό και κομματικό όφελος…

ΥΓ: Εάν σε μία εκλογική κάθοδο ενός «τουρκικού κόμματος» (που θα κατέλθει φυσικά με την βιτρίνα του Ισλάμ) συνυπολογίσουμε εκείνους τους μουσουλμάνους που απέκτησαν την ελληνική ιθαγένεια, τότε δεν θα μιλάμε για απλή είσοδο ενός νέου μικρού κόμματος στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, αλλά για κόμμα ρυθμιστή κυβερνήσεων… Αυτά είναι, άραγε, τα σχέδια της «αριστεράς» του ΣΥΡΙΖΑ για την Ελλάδα;

http://kostasxan.blogspot.gr/2015/09/blog-post_226.html

Έγκλημα του ΣΥΡΙΖΑ στη Θράκη

Έγκλημα του ΣΥΡΙΖΑ στη Θράκη

21/9/15

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Με σταλινικά ποσοστά σε χωριά μουσουλμάνων, ο ΣΥΡΙΖΑ επέβαλε την κυριαρχία του στη Θράκη, ελέω Άγκυρας... Η Ελλάδα ψήφισε μνημόνιο και η Θράκη... "τουρκοφροσύνη"!

Με ποιες συμφωνίες και ανταλλάγματα εξασφάλισε ο ΣΥΡΙΖΑ την σχεδόν απόλυτη στήριξη του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής;

Η Άγκυρα έβαψε την Ροδόπη στα χρώματα της ημισελήνου.

Τεράστιες και εγκληματικές οι ευθύνες πολιτικών και κρατικών παραγόντων που είναι θεατές σε ένα εθνικό έγκλημα που εξελίσσεται…

Η κάλπη των εκλογών τελικά «γέννησε». Και στην περίπτωση της Θράκης το «βρέφος» έχει χαρακτηριστικά ενός πολιτικού τέρατος. Συγκεκριμένα, στους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης ο ΣΥΡΙΖΑ κέρδισε 5 βουλευτικές έδρες, αξιοσημείωτο όμως είναι πως αυξήθηκε ο αριθμός των μουσουλμάνων βουλευτών από 3 σε 4. Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ έχουν εκπαραθυρωθεί από τις επιλογές των ψηφοφόρων και το πλέον αξιοσημείωτο είναι ότι στο νομό Ροδόπης δεν υπάρχει εκπροσώπηση των χριστιανών κατοίκων…Στο σημείο αυτό οι "σύντροφοι" του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να σκεφτούν όχι περί νόμιμου και ηθικού, αλλά κατά πόσο πρέπει να εφαρμόζουν το "το κόμμα μας να κερδίζει και όλοι οι άλλοι να πάνε να %$#&*@"...

Αναλυτικά, στο νομό Ξάνθης ο ΣΥΡΙΖΑ εξέλεξε τρεις στους τρεις βουλευτές (θεωρείται σχεδόν απίθανο να κερδίσει έδρα η Νέα Δημοκρατία), οι οποίοι είναι οι Ζεϊμπέκ Χουσεΐν, Γιαννακίδης Ευστάθιος και Στογιαννίδης Γρηγόριος

Στο νομό Ροδόπης υπήρξαν η κάλπη ανέδειξε τρεις μουσουλμάνους βουλευτές, δύο από το ΣΥΡΙΖΑ και έναν από το «Ποτάμι» (ο υποψήφιος της Νέας Δημοκρατίας παρά τις εκκλήσεις του δεν μπόρεσε να συγκεντρώσει την εμπιστοσύνη των χριστιανών της περιοχής και να αντιμετωπίσει την «τακτική» που είχε σχεδιαστεί από την Άγκυρα), οι οποίοι είναι Μουσταφά Μουσταφά, Καρά Γιουσούφ Αϊχάν (ΣΥΡΙΖΑ) και Αχμέτ Ιλχάν (Το Ποτάμι).

Τα αποτελέσματα αυτά είναι ενδεικτικά της αποτυχίας των παλαιών κομμάτων (ΠΑΣΟΚ και ΝΔ) και συνθέτουν ένα νέο «μωσαϊκό» (όχι απαραίτητα πολιτικό) για του οποίου την έγκαιρη πρόβλεψη και αντιμετώπιση δεν υπήρξε καμία απολύτως προεργασία από τους κρατικούς φορείς (που παρακολουθούν ως απλοί θεατές τις εξελίξεις στην Ελληνική Θράκη), έστω και σε επίπεδο μίας άτυπης συμφωνίας πολιτικών κομμάτων, απέναντι σε ένα καλοστημένο σχέδιο διαμοιρασμού των ψήφων της μειονότητας από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής (βλ. Άγκυρα). Εξάλλου, όπως έχουμε ξαναγράψει, οι εκλογές στην Θράκη δεν έχουν καμία απολύτως σχέση με την δημοκρατία. Μοιάζουν περισσότερο με "ανατολίτικο παζάρι", στο οποίο "ο αγοραστής" (βλ. κόμματα) βγαίνει πάντα ζημιωμένος. Μόνο που την ζημιά της επιλογής του την πληρώνει πάντα η χώρα...

Με αυτά τα δεδομένα, λοιπόν, τίθεται ένας καινούργιος γρίφος στην περιοχή. Έναν γρίφο που έχει πολλές παραμέτρους, με χαρακτηριστικά εθνικού κινδύνου, που ελέω ανικανότητας, φοβικότητας και ανευθυνότητας των αρμοδίων κρατικών φορέων μετατρέπουν -αργά αλλά μεθοδικά- την Ελληνική Θράκη σε μία ιδιόμορφη περιοχή. Και συγκεκριμένα σε έναν χώρο ο οποίος συγκεντρώνει ακόμη περισσότερα «χαρακτηριστικά» που συνάδουν με μία εν δυνάμει «βόμβα» εντός της Ελληνικής Επικράτειας. Η συγκεκριμένη εξέλιξη έχει την δυνατότητα για περαιτέρω ισχυρή δυναμική μεταμόρφωσής της σε εργαλείο (πολιτικό και όχι μόνο) μέγιστης άσκησης πίεσης στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Μίας κυβέρνησης που η Άγκυρα επέλεξε να στηρίξει γνωρίζοντας την χαλαρότητα που διέπει τα στελέχη της επί των ελληνοτουρκικών θεμάτων.

Ήδη υπήρξαν πρόθυμοι -εκείνοι που επιλέγουν τις εύκολες λύσεις και άλλοι που ψάχνουν να μεταβιβάσουν τις τεράστιες ευθύνες και τα λάθη τους- που ισχυρίζονται ότι η αποχή διαμόρφωσε το συγκεκριμένο αποτέλεσμα, τολμώντας θρασύτατα να επιρρίψουν ευθύνες στους κατοίκους της Θράκης που αρνήθηκαν να συμμετέχουν στην εκλογική διαδικασία και να στηρίξουν συστημικά κόμματα τα οποία δεν έχουν προσφέρει τίποτε ουσιαστικό επί δεκαετίες στην περιοχή!!! Προφανώς, οι ίδιοι, αδιαφορούν για την πολιτική επιλογή (επί σειράς κυβερνήσεων) αγνόησης της Θράκης και σιωπηρής παράδοσης «ζωτικού χώρου» στην Άγκυρα. Προφανώς θεωρούν ευκολότερο να μεταφέρουν τα βάρη πολιτικών εγκλημάτων στους ουδέποτε ουσιαστικά εκπροσωπούμενους πολίτες, παρά να ενσκύψουν στα αποτελέσματα και να διερευνήσουν τις πραγματικές αιτίες και τα παρασκήνια που προσδίδουν πλέον στους δύο αυτούς νομούς (Ξάνθης – Ροδόπης) χαρακτηριστικά μείζονος εθνικού προβληματισμού ή και κινδύνου.

Τι συνέβη, λοιπόν στους δύο κρίσιμους εθνικά νομούς της Θράκης; Ποιοι ήταν οι παράγοντες που δείχνουν να αλλάζουν τον πολιτικό χάρτη (αλλά επί της ουσίας χάρτη τακτικών κινήσεων της Άγκυρας), ο οποίος θα πρέπει να γίνει άμεσα αντικείμενο εντατικής μελέτης έρευνας και με την βοήθεια ειδικών του χώρου να καταγραφούν σε συντομότατο χρόνο οι απαιτητές ενέργειες (χωρίς κομματικές, ιδεοληπτικές ή άλλες αγκυλώσεις) από την πλευρά της Πολιτείας…;

Αρχικά πρέπει να καταγραφεί η σταθερή γραμμή των κομμάτων και συγκεκριμένα η ταξινόμησή τους υπέρ του συμφέροντος του κόμματος και όχι της πατρίδας. Η Άγκυρα φαίνεται να εκμεταλλεύεται στον μέγιστο βαθμό αυτή την «πολιτική επιλογή» (ουσιαστικά πολιτική αδυναμία που μπορεί να μεταβληθεί σε εφιάλτη), και μέσα από ένα κύμα πιέσεων και συνδιαλλαγών με τα κόμματα «εξουσίας» κατόρθωσε να τοποθετήσει σε εκλόγιμες θέσεις τους δικούς της επιλεγμένους (για την τουρκοφροσύνη τους) υποψήφιους. Το «μέτρο» των ψήφων προς διάθεση που έθεσε το κόμμα τουρκοφρόνων DEB (τουρκόφρονες που διατηρούν επίσημες σχέσεις με το τουρκικό κράτος αλλά και με το παρακράτος, π.χ. με τους Γκρίζους Λύκους), λειτούργησε ως μονάδα ισχύος και προσέλκυσης παντός επιθυμούντος συνεργασία με τα φερέφωνα του τουρκικού προξενείου. Και ο στόχος (ο σκοπός της Άγκυρας είναι πολύ μεγαλύτερος) επετεύχθει! Για πρώτη φορά αυξήθηκε ο αριθμός των εκλεγέντων μουσουλμάνων (από 3 σε 4) και για πρώτη φορά ο νομός Ροδόπης δεν έχει χριστιανό βουλευτή. Και τα δύο αυτά χαρακτηριστικά καταγράφουν μία σκληρή πραγματικότητα, την οποία καλείται να διαχειριστεί η «ευλίγιστη» επί των εθνικών θεμάτων κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα.

Καταγράφοντας τις επιλογές προσώπων και τις συνεργασίες του ΣΥΡΙΖΑ στην περιοχή, όλοι όσοι παρακολουθούν το «αφήγημα» της Άγκυρας στην Ελληνική Θράκη, αναμένουν να εκκινήσει η διαδικασία των «αντίδωρων» που προσέφερε ο ΣΥΡΙΖΑ για να εξασφαλίσει τα σταλινικά ποσοστά ψήφισης και εκλογής των μουσουλμάνων υποψηφίων που τοποθέτησε σε εκλόγιμες θέσεις η Κουμουνδούρου (ως γνωστόν, ο τούρκος ποτέ δεν δίνει κάτι αν δεν πάρει αυτό που επιθυμεί...). Επίσης, αναμένεται με ιδιαίτερο ενδιαφέρον (πιθανότατα στις επόμενες εκλογές) η σοβαρή πιθανότητα εκλογής και δεύτερου μουσουλμάνου στα ψηφοδέλτια του ν. Ξάνθης, στα οποία μέχρι στιγμής επικρατεί ως «μονοκράτορας» ο Ζεϊμπέκ που αναμένεται να υποχωρήσει και να δεχτεί να μοιραστεί το «βασίλειό» του με κάποιον ακόμη εκλεκτό του προξενείου της Κομοτηνής.

Η εκλογή του Αχμέτ Ιλχάν στην Κομοτηνή (Το Ποτάμι) είναι το «τυράκι» που έριξε η Άγκυρα για να προσελκύσει το ενδιαφέρον μελλοντικών ενδιαφερόμενων. Αν λάβουμε υπόψη μας την «ανάγκη» κατάληψης αυτής της μίας έδρας, αναμένεται πως στο μεσοδιάστημα μέχρι τις επόμενες εκλογές, θα υπάρξει μία τακτική προσέγγιση του προξενείου με τους ενδιαφερόμενους, προκειμένου μέσα από μία σειρά συναντήσεων να εξασφαλισθεί το μέγιστο δυνατό αποτέλεσμα (παραχωρήσεων «δώρων») που θα ικανοποιεί τους σχεδιασμούς της Τουρκίας στην περιοχή (και όχι μόνο)…

Σαν επόμενη κίνηση, των τουρκοφρόνων της Ελληνικής Θράκης, αναμένεται αυτό το αποτέλεσμα (κυρίως του νομού Ροδόπης) να γίνει αντικείμενο μέγιστης εκμετάλλευσης τόσο από τα διάφορα σωματεία τουρκοφρόνων (που οργώνουν διεθνή φόρα και συκοφαντούν με κάθε τρόπο και μέσο την Ελλάδα), όσο και από την τουρκική εξωτερική πολιτική, η οποία πλέον θα μπορεί να αναφέρεται για την ολοκληρωτική νίκη (παρουσιάζοντάς την πλαστά ως αριθμητική υπεροχή) των «τούρκων της Δυτικής Θράκης»…

Η επόμενη ημέρα για την Θράκη δεν θα λέγαμε πως είναι καλή. Τα σύννεφα που συγκεντρώθηκαν (ή τοποθετήθηκαν;) πάνω από αυτή την άκρως ευαίσθητη εθνικά περιοχή αναμένεται να φέρουν καταιγίδες. Και, δυστυχώς, η χαλαρή επί των εθνικών θεμάτων κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, αναμένεται να μην έχει την ικανή δυναμική ουσιαστικής αντιμετώπισης του «φαινομένου» και θα επιλέξει (όπως και οι προηγούμενοι από αυτήν) τον ρόλο του θεατή (αν όχι του «σιωπηλού χορηγού»). Το συγκεκριμένο αυτό αποτέλεσμα είναι ουσιαστικά το «δεύτερο χτύπημα» του ΣΥΡΙΖΑ στην Θράκη, μετά την περίφημη φιέστα που διοργανώθηκε στις τελευταίες ευρωεκλογές και σαν αποτέλεσμα είχε να «κάψει» το θέμα της Θράκης, αφού όλοι οι εμπλεκόμενοι (μαζί φυσικά με τους δημοσιογράφους) ασχολήθηκαν επί μία ολόκληρη εβδομάδα με την περιοχή, χωρίς ωστόσο να αναδείξουν το πραγματικό της πρόβλημα και την διείσδυση του τουρκικού παράγοντα στην περιοχή…

Κλείνοντας πρέπει να τονίσουμε πως τα εκλογικά ποσοστά παραχαράσσουν τους πραγματικούς αριθμούς εξάγοντας στρεβλά συμπεράσματα. Επί της ουσίας, η βιτρίνα της ελληνικότητας της Θράκης δέχτηκε ένα ισχυρό χτύπημα, ελέω –και πάλι- πολιτικών σκοπιμοτήτων και εκλογικών προτεραιοτήτων που μετατρέπονται σε αισθητό εφιάλτη της χώρας… Και η αναφορά είναι σχετική με κομματικές επιλογές, προτεραιότητες και σκοπιμότητες που βρίσκονται ευθέως αντιμέτωπες με τα εθνικά συμφέροντα και την εθνική κυριαρχία. Ας σκεφτούν καλά οι κυβερνώντες ποιες θα είναι οι (απαιτητές) παρεμβάσεις τους στην περιοχή, πριν υπάρξουν εξελίξεις που ξεπεράσουν τον (έτσι κι αλλιώς περιορισμένο) πολιτικό τους ορίζοντα…

ΥΓ: Σε όλα αυτά θα πρέπει να προστεθεί ένας ακόμη παράγοντας, η νότια Βουλγαρία, η οποία έχει μετατραπεί σε μία περιοχή τουρκοφρόνων που έχουν αρχίσει εδώ και καιρό να αναπτύσσουν ποικίλες σχέσεις με τους μουσουλμάνους της ορεινής Θράκης…

http://kostasxan.blogspot.gr/2015/09/blog-post_197.html